Op 17 jaar naar Afrika trekken? Avontuur!

Met het project ‘Zicht op Afrika‘ trekt Licht voor de Wereld elke twee jaar met jongerenambassadeurs op inleefreis naar Tanzania. Leerlingen van de hogere graad van het secundair onderwijs zetten zich actief in voor een Tanzaniaanse school en haar leerlingen. De twee jongeren die de grootste motivatie en ambitie aan de dag leggen, worden geselecteerd en mogen hun school als ambassadeurs vertegenwoordigen. Ze worden een week lang ondergedompeld in het leven van blinde en slechtziende kinderen en volwassenen. Ze werken ook ter plaatse mee aan de verbetering van de school- en leeromstandigheden.

Tijdens de krokusvakantie van 2016 trokken zes Belgische leerlingen mee op inleefreis naar Tanzania. Babeau en Lien uit Turnhout, Jone en Yhara uit Merksem en Katrijn en Mare uit Aalst, spreken over een onvergetelijke ervaring. Eén van de momenten die hen het meeste is bijgebleven is een bezoek aan het CCBRT-ziekenhuis in Dar es Salaam en de ontmoeting met Margareth.

Het CCBRT-ziekenhuis heeft één van de grootste oogafdelingen op het Afrikaanse continent. Dagelijks voeren oogartsen er meer dan 250 consultaties en 25 oogoperaties uit. De jongerenambassadeurs van Licht voor de Wereld maken er kennis met één van de patiënten: de Tanzaniaanse grootmoeder Margareth.

De 77-jarige vrouw staat onze meisjes graag te woord met de hulp van een tolk. Zittend op een bankje, in de schaduw van het ziekenhuis, praten ze over een leven in duisternis. Margareth is namelijk al meer dan een jaar blind door cataract in beide ogen. De leerlingen stellen haar vooral veel vragen.

“Is er thuis iemand die u dat jaar geholpen heeft?”
“Er wonen enkele kleinkinderen bij mij die een handje toesteken. Ze zorgen voor eten, halen water, helpen me eigenlijk met alles. Ik heb deze situatie lang niet willen aanvaarden en weigerde om hulp te vragen tot het echt niet meer anders kon. Toen ik wazig begon te zien, dacht ik echt dat het wel zou voorbijgaan.”

“En bent u nerveus voor de operatie?”
“Ik ben niet bezorgd, ik leef al te lang in duisternis. Zelfs nu, terwijl we met elkaar praten, zie ik enkel donker en niet jullie. Ik ben tot hier gekomen, de rest ligt nu in Gods handen.”

“Een handicap is vaak nog een taboe in Afrika, hoe hebben uw buren gereageerd op het feit dat u niets meer ziet?”
“Ik woon erg afgelegen, in het noorden van Tanzania, in een landelijk gebied. We hebben niet zoveel contact met elkaar en gelukkig maar, want de vreemdste verhalen doen er de ronde. Sommige mensen waarschuwden me dat mijn ogen zouden ontploffen als ik me liet opereren. Ik besloot al snel niet meer luisteren naar hun commentaren. Ik ging toch niet meer op mijn beslissing terugkomen. Weet je dat ik pas besef wat ik eet, als ik al aan het kauwen ben? Het is echt een moeilijk jaar geweest. Ik zal zo dankbaar zijn als ik weer kan zien. Niet enkel mijn familie maar alles en iedereen.”

Onze jongerenambassadeurs spreken Margareth nog enkele bemoedigende woorden toe voor een verpleegster haar naar de operatiezaal leidt.

De volgende dag ontmoet de groep van Licht voor de Wereld de grootmoeder opnieuw. Het verschil met de vorige dag is groot. Margareth draagt niet langer een blauw ziekenhuisschortje maar een prachtige Kanga, een traditioneel Afrikaans kledingstuk, in felle kleuren. Maar vooral haar heldere blik valt op. Ze begroet iedereen hartelijk en knijpt even in de handen van onze meisjes. Haar verbanden zijn al vroeg in de morgen van haar ogen weggehaald en een dokter bevestigt dat de operaties goed verlopen zijn. De grootmoeder kan opnieuw zien en haar zicht zal in de loop van de volgende dagen alleen maar verbeteren.

Margareth begint spontaan zelf te vertellen: “Het eerste wat ik deze morgen zag, waren lichten, de gezichten van verplegers, de dokter, een bord waarop ik de richting van de beentjes van de E moest aanwijzen en uiteindelijk mijn dochter. Ik kijk er ongelofelijk naar uit om naar mijn gemeenschap terug te keren en iedereen te verrassen met mijn zicht. Ik zal getuigen over het werk van het CCBRT-ziekenhuis, vertellen over de goede zorgen en het schitterende resultaat. Mensen met oogproblemen moeten hierheen komen want dit is een plaats die hulp biedt!”