Lidia ziet het leven door haar roze bril

Lidia is een schat van een meisje van anderhalf. Ze woont met haar ouders in een buitenwijk van Lubumbashi in Congo. Haar moeder merkt opeens dat Lidia scheel kijkt. Ze maakt zich zorgen. Wat als Lidia’s gebrekkige zicht verergert en ze uitgesloten wordt? Het ergste is dat ze geen idee heeft waar ze terecht kan voor hulp. Gelukkig brengt een oom van Lidia hen in contact met het oogziekenhuis Sainte Yvonne, opgericht en gesteund door Licht voor de Wereld.

Een oogarts stelt esotropie vast. Bij deze vorm van scheelzien staat één oogje naar binnen. Als dit niet snel behandeld wordt, gaat het gezichtsvermogen steeds verder achteruit en kan de patiënt blind worden. Gelukkig merkte Lidia’s moeder het oogprobleem vroeg op en is een operatie niet nodig. Lidia krijgt in de optiekzaak van het ziekenhuis een klein, roze brilletje aangemeten en oefent samen met de visuele therapeuten van Sainte Yvonne haar zicht.

De eerste dagen dat Lidia haar bril op moest, waren een heuse veldslag. Ze probeerde steeds weer het brilletje van haar neus te duwen. Uiteindelijk is ze er toch beginnen aan wennen en keerde de rust in huis terug. Ik ben de therapeute Giselle heel dankbaar voor al haar hulp en steun. Ze leert me welke oefeningen ik thuis kan doen en spreekt me moed in als Lidia niet goed meewerkt”, vertelt haar moeder.