fbpx
 

Alvera neemt haar leven in eigen handen

Alvera, Rwanda

Alvera neemt haar leven in eigen handen

Alvera is een 78-jarige Rwandese grootmoeder. Zij is weduwe sinds 1997 en leeft samen met haar vierjarig kleindochtertje in de buurt van het lapje grond dat zij bewerkt.

Oma Alvera ziet al twee jaar zo goed als niets meer. Ze voelt zich erg afhankelijk van anderen.

Alvera heeft al jaren oogproblemen. In het begin kon zij, als ze zich hard concentreerde, nog mensen herkennen op minder dan twee meter afstand. Maar sinds twee jaar ziet zij door haar rechteroog niets meer en kan zij alleen nog wazige vormen onderscheiden.

Dit progressief verlies van haar gezichtsvermogen heeft het leven van Alvera ingrijpend veranderd. Zij kan zich niet meer alleen verplaatsen en verliest regelmatig haar stok. Eten klaarmaken is een uitdaging geworden omdat zij het voedsel en het kookgerief niet meer kan onderscheiden. Zo gooit zij af en toe een lepel in het vuur. Als haar kleindochtertje naar school is, kan zij echt niets meer doen en blijft dan gewoon in haar woning zitten. Zij woont ver van haar familie met wie zij minder en minder contact heeft, wat haar dochter heel spijtig vindt.

Na haar geslaagde operatie is Alvera heel gelukkig dat zij haar lapje grond opnieuw kan zien.

Tot op de dag dat haar dochter over het Kabgayi oogziekenhuis hoort spreken – een partner van Licht voor de Wereld – en er met haar moeder heen gaat. Oogarts, dokter Tuyisabe, onderzoekt de oma en stelt cataract vast in beide ogen. Hij vertelt haar dat zij, na een operatie, opnieuw zal kunnen zien. Maar Alvera heeft weinig geld en vraagt de dokter hoeveel geiten de operatie gaat kosten. Hij stelt haar gerust en zegt dat ze financiële hulp van de sociale dienst kan krijgen.

Dr. Tuyisabe opereert Alvera de volgende dag als eerste. De ingreep duurt maar een kwartiertje en alles verloopt naar wens. Alvera voelt helemaal geen pijn.

De volgende dag neemt een verpleger de twee oogverbanden af. Alvera kan opnieuw zien! ”Woorden schieten me tekort om te zeggen hoe gelukkig ik ben,” zegt ze. “Ik zal eindelijk opnieuw het land kunnen bewerken en niet meer van anderen afhankelijk zijn.”

Eens terug thuis gaat een gelukkige Alvera wandelen op haar stukje grond. Haar ontroerde dochter neemt haar mee op bezoek bij haar hele familie. Ze verwelkomen de oma met open armen. De dorpelingen dragen zelfs een misviering aan haar op.

Dankzij jouw steun kan een kwetsbare patiënt als Alvera haar leven opnieuw in eigen handen nemen. Doe vandaag een gift.